18 ఫిబ్రవరి 2025 తేదీ ఉషా వారపత్రికలో నేను రచించిన బహుపత్నీవ్రతుడు అనే కథ ప్రచురితమైంది.
చదివి మీ అభిప్రాయాలు తెలియజేయగలరు.
Click on Image to view in bigger size
కథా నవలా సాహిత్యం - పద్యాలు - కవితలు - వ్యాసాలు - నాటికలు - కాలమ్స్ - సంగీతం - సినిమాలు - జీవితం!
18 ఫిబ్రవరి 2025 తేదీ ఉషా వారపత్రికలో నేను రచించిన బహుపత్నీవ్రతుడు అనే కథ ప్రచురితమైంది.
చదివి మీ అభిప్రాయాలు తెలియజేయగలరు.
Click on Image to view in bigger size
కడప జిల్లా శ్రీ పోతులూరి వీరబ్రహ్మేంద్రస్వామి వారి మఠంలో మహాశివరాత్రి పర్వదినాన్ని పురస్కరించుకుని శ్రీనాథ మహాకవి విరచిత 'హరవిలాసం' పై నాచే ప్రవచనాలు నిర్వహిస్తున్నారు ఆలయ అధికారులు. సంబంధిత పత్రికా ప్రకటన.
‘భార్యావిధేయులు’ అనగానే నాకెందుకో శ్రీకృష్ణుడు గుర్తొస్తాడు. సత్యభామ ఆయనను నిరంతరం కట్టడి చేస్తుంటుంది. డామినేట్ చేస్తూంటుంది! ఐనా, ఆయన కిమ్మనడు! ‘అంతేగా!’, అంతేగా!’ అంటుంటాడు పైగా! కానీ, అదంతా నటనే! జగన్నాటక సూత్రధారి! ‘మీరజాలగలడా నా యానతి?’ అంటూ జూనియర్ సముద్రాల గారు రాసిన పాటను జమునగారు అద్భుతంగా అభినయించారు. కాని, చివరకు స్వామి ‘తన నాథుడు మాత్రమే కాదు, జగన్నాథుడ’ని ఆమె గ్రహించవలసి వచ్చింది. ఈ పాటను, సత్యభామ పాత్రకు పేరుపొందిన స్థానం నరసింహారావుగారే ‘మూలం’ రచించారని అంటారు. ఈ ‘తులాభారం’ నాటకాన్ని వ్రాసిన శ్రీ ముత్తరాజు సుబ్బారావు గారికి జై!
భార్యకు విధేయుడిగా ఉండడంలో కొంత సుఖం ఉంది అంటారు, ఆ సుఖం తెలిసినవారు. ఇంగ్లీషులో వీరిని ‘హెన్పెక్డ్’ అంటారు. కేంబ్రిడ్జి నిఘంటువు, భార్యావిధేయుడిని ఇలా నిర్వచించింది - “ఒక స్త్రీ చేత అదుపు చేయబడి, కొంచెం భయపడుతూ ఉండే మగవాడు. ఆ స్త్రీ అతని భార్యే.” ఫెమినిస్టులు, పురుషాహంకారాన్ని ఎక్స్పోజ్ చేస్తూంటారు. కానీ, ఈ రెండో పార్శ్వాన్ని పెద్దగా ఎవరూ చూపించరు! ‘కుకోల్డ్’ అని ఇంకో మాట కూడ ఉంది. వీళ్లందరూ పరిహాసానికి గురైనవారే కాని జాలిపడిన వారు లేరు వారి మీద!
ఉద్దాలకుడు ఒక మునీశ్వరుడు. ఆయన భార్య చండిక. నిజంగా చండికే. భర్తంటే లెక్కలేదు. ‘ముక్కు పట్టి ఆడిస్తూ ఉంటుంది’ మగడిని. దీన్నే ‘లెడ్ బై నోస్’ అంటారు. ‘యతో’ అంటే ‘తతో’ అంటుంది. ‘ఎడ్డెం’ అంటే ‘తెడ్డెం’ అంటుంది. తన బాధను తన గురువు గారితో చెప్పుకుంటే ఆయన ఒక సులువు చెప్పాడు. అట్నుంచి నరుక్కురమ్మని! ఉద్దాలకుని తండ్రి తద్దినం. పెడదామంటే వద్దంటుంది కదా! అందుకని “మా నాన్న నాకేం చేశాడు? ఆయనకు తద్దినం పెట్టను!” అంటాడు! “మామగారు మంచివారు! నోరు ముయ్యండి. పెట్టాల్సిందే” అంటుంది చండిక. “పెడితే పెట్టొచ్చుగాని, గారెలు, బూరెలు, మూడు కూరలు, మూడు పచ్చళ్ళు ఏం చేయనక్కరలేదు.” అంటాడు. “అలా వీల్లేదు. అన్నీ చేస్తా!” అంటుందామె. గురువుగారి స్ట్రాటజీ బాగుంది కదా!
గుమ్మడి, రేలంగి, రమణారెడ్డి, చివరికి యస్వీరంగారావు గారలు కూడా భార్యా విధేయ పాత్రల్లో జీవించారు! భర్త ఎవరైనా, భార్య మాత్రం, సూర్యకాంతం గారే! ‘భర్తావిధేయురాలు’ అన్న పదమే లేదు చూశారా! రంగనాయకమ్మ గారు, వోల్గా గారు ఊరికే హడావిడి చేస్తుంటారు గాని, మగవాళ్ళల్లో అంత దుర్మార్గులు ఉంటారా చెప్పండి? బాపు గారి దగ్గర్నుంచి, ఈనాటి కార్టూనిస్టుల వరకూ, సోషల్ మీడియా జోకర్ల (అంటే జోకులు వేసేవారు) వరకూ, అంట్లు తోమే భర్తలు, వంట చేసే భర్తలు, బట్టలుతికే భర్తలు, అప్పడాల కర్రతో నెత్తిన బుడిపెలు కట్టించుకునే భర్తలు.. అంతా వీళ్ళే కదా! కాబట్టి, ఫెమినిజం కంటే పెళ్ళామిజమే ఎక్కువ యువరానర్!
మరి ‘పతివ్రత’ల సంగతేమిటి? అంటున్నారా మాస్టారు! వాళ్లెప్పుడూ గొప్పవాళ్లే. వాళ్ళ భర్తలకి ఏమన్నా అయితే, వాళ్ళు సూర్యోదయం కాకుండా చేసి, లోకాలను అతలాకుతలం చేయగలరు. త్రిమూర్తులను పసిపాపలుగా మార్చగలరు. మరీ సూపర్ ప్రతివ్రతలున్నారండోయ్! కుష్టువ్యాధిగ్రస్థుడైన భర్తను, గంపలో తలమీద మోసుకుంటూ, ఉంపుడుగత్తె దగ్గరకు మోసుకుపోతుంది ఒక మేడం గారు. ఇలాంటి వాళ్లను చూస్తేనే ఫెమినిస్టులకు ఒళ్ళు మండేది! మండదూ మరి?
అయినా, భార్యలు భర్తలను డామినేట్ చేస్తూ౦టే, నా మటుకు నాకు ముచ్చటగా ఉంటుందండి. మరి నీ సంగతేమిటి? అంటున్నారా? నేను చెప్పింది వేరే వాళ్ల గురించి! నా సంగతి మీకెందుకు? చెప్పాల్సిందే నంటారా? సరే. మా ఆవిడ మంచిదండోయ్! నన్నేమి అనదు!

వెనకటికి, భార్యకు వీరవిధేయుడైన ఒక రాజు గారుండేవారట. భార్యంటే కించిత్ భయం కూడాను! ఆయన రాజ్యంలో అందరూ ‘డిటో’లేనట. ‘యథారాజా తథా ప్రజా!’ అసలు భార్యావిధేయుడు గాని ‘రియల్ హీరో’ ఎవరయినా ఉన్నారా? ఉంటారా? అని సదరు రాజుగారికి డౌటనుమానం ఎలిపొచ్చింది! ఒక పెద్ద సభ పెట్టాడు. ప్రజలంతా భార్యలతో వచ్చేశారు! “మీలో భార్యావిధేయులు కాని వారు ఎవరైనా ఉన్నారా? ఉంటే చేతులెత్తండి” అని ప్రకటన! ఎవ్వరూ ఎత్తలేదు. సభలో భయంకర నిశ్శబ్దం! కాసేపటి తర్వాత ఒకాయన చెయ్యెత్తాడు! అంతే! జయజయధ్వానాలు! పదిమంది అతన్ని భుజాల మీద మోసుకొని తెచ్చి వేదిక మీద దింపారు.
రాజుగారు అడిగారా వీరుడిని - “భర్తావతంసా! మీ విజయరహస్యంబును విన కుతూహలముగా నున్నది” అని. “విజయ రహస్యమా! గదేందిర భై?” అన్నాడు అతను. ఏమిటో చెప్పాక “ఏమో నాకేం తెలుసు? చెయ్యత్తమని మా యావిడ మోచేత్తో పొడిచింది. ఎత్తానంతే!” అన్నాడు.
నాకు తెలియక అడుగుతాను గానీ, నీ ఆలనాపాలనా చూస్తూ, కావలసినవి వండి పెడుతూ, చొక్కా గుండీ ఊడిపోతే చొక్కా మీదే దాన్ని సూదీ దారంతో కుట్టి, నీకు దగ్గరగా వచ్చి, దారాన్ని మునిపంటితో కొరికే నీ భార్య, నిన్ను డామినేట్ చేస్తే తప్పేంటి కామ్రేడ్! అసలు ‘భర్త’ అంటే ఎవరు? భార్య ఆధిక్యతను భరించేవాడు! భార్య చెప్పినట్లు విని బాగుపడనివారు లేరు, లేరు, ఈ జగాన లేరు! మా ద్రోణాచలం - కర్నూలు ప్యాసింజర్లో ఒక గుడ్డివాడు ఇలా పాడుతూ వచ్చేవాడు. “హాలయాన వెలసిన హా దేవుని రీతి, హిల్లాలే హీ జగతికి జీవన జ్యోతి!” ఈ పాట రాసిన వీటూరి, పాడిన ఘంటసాల వారలు అతని పాట వింటే జుట్టు పీక్కునేవారు. నేనసలే స్త్రీజన పక్షపాతిని! వాళ్లు మొగుళ్లను డామినేట్ చేస్తారు గాని, భార్యకు ప్రియురాలికి మధ్య నలిగిపోయే శోభన్ బాబు, జగపతిబాబు గార్ల ఫాన్లండీ వాళ్ళు! అదన్నమాట!
డల్లాస్ లోని సిరికోన సంస్థ - నటసామ్రాట్ అక్కినేని శతజయంతి సందర్భంగా నిర్వహించిన, ‘స్వర్గీయ జొన్నలగడ్డ రాంభొట్లు - సరోజమ్మగార్ల స్మారక నవలల పోటీ’ (2023)లో ప్రథమ బహుమతి పొందిన నా నవల ‘శ్రీమద్రమారమణ’ - 15వ భాగం సంచికలో చదవండి.
~
వైనతేయ శ్లోకాన్ని ప్రారంభించగానే, పది పన్నెండు మంది భక్తులు వచ్చి, అక్కడ చేరి వినసాగారు. వారిని చూసి మరికొందరు చేరారు. వైనతేయ గాత్రం సుమధురం. యవ్వనారంభ స్థితి వల్ల అది ఇప్పుడిప్పుడే గాంభీర్యాన్ని సంతరించుకుంటూ ఉంది.
భక్తులు ఆనందంతో చప్పట్లు కొట్టారు! వారిలో ఒకాయన ముందుకు వచ్చి, “ఎవరు నాయనా నీవు? సాక్షాత్తు బాల నారదుడిలా పాడావే!” అని మెచ్చుకున్నాడు.
పేరు రాసుకున్నాయన చెప్పాడు “హరికథా సప్తాహానికి పేరు రాయించుకున్నాడు ఆడిటర్ గారు! ‘పిట్ట కొంచెం కూత ఘనం!’ అన్నది ఈ పిల్లవాడికి సరిగ్గా సరిపోతుంది!”
~
(పూర్తి ఎపిసోడ్ని సంచికలో చదవగలరు)
సురగురు వర్యుండైన భార్గవుడు నిర్దేశించిన సుముహూర్తంబున దైత్యపతి రత్నపురీ మహానగరంబున ప్రవేశించెను. పిమ్మట
ఉ.:
చేసిరి గొప్ప పండుగలు చేసిరి రాజ్యమహోత్సవంబులన్
వాసిని బొంది హేమకశిపాసురుడా పరమేష్ఠి సత్కృపన్
గాసిల జేసె లోకముల గర్వసమున్నతి విక్రమ ధృతిన్
ఆశలు క్రుంగె దేవతల కాయసురాగ్రణి పెంపు మీరగన్
~
(పూర్తి ఎపిసోడ్ని సంచికలో చదవగలరు)
https://sanchika.com/sri-lakshminrusimha-mahaatmyamu-22/
ఉషా పత్రిక నిర్వహించిన క్రైమ్, రొమాంటిక్ కథల పోటీలో నేను రచించిన 'పత్తేదారు పరాంకుశం' అనే క్రైమ్ స్టోరీకి బహుమతి లభించింది. రొమాంటిక్ కథల విభాగంలో నా కథ 'చురుకైన భాగస్వామి' సాధారణ ప్రచురణకు ఎంపికైంది. ఉషా పత్రికకు ధన్యవాదాలు. సంబంధిత ప్రకటనను చూడండి.
అవును మిత్రమా! మీరు సరిగ్గానే చదివారు। కారాగార‘హాసమే’, ‘వాసం’ కాదు. ఎందుకలా శీర్షిక పెట్టానని మీకనుమానం రావొచ్చు. ఎందుకంటే జైలుకు వెళ్లడం వల్ల బోలెడు లాభాలున్నాయని ఒక సర్వేలో తేలింది. ఆ సర్వే ఎవరు చేశారు? ఎప్పుడు? ఇంకెవరు? నేనే! ఇటీవలే! కొన్నిపరిణామాలను గమనిస్తే, రాజకీయ ప్రత్యర్థులను అవినీతి ఆరోపణల మీద, అధికారంలో ఉన్నవారు, జైలుకు పంపితే, అది పంపబడిన వారికి ప్లస్ పాయింట్ అయి కూర్చుంటుంది.
సదరు నాయకుడు అవినీతికి పాల్పడ్డాడా లేదా అనేది కోటిరూపాయల ప్రశ్న! దాన్ని పక్కన పెడితే, ఆయనపై ప్రజలకు సానుభూతి వెల్లువెత్తుతుంది. ఆయన జైల్లో ఉన్నన్ని రోజులూ, యూట్యూబర్లు; నెటిజన్లకు పండగే! జైల్లో ఆయనను దోమలు కుడుతున్నాయని, కుట్టడం లేదని; షుగర్ లెవెల్స్ పెరిగాయని, ఇంటి నుంచి క్యారేజీ తెచ్చుకోవడానికి కోర్టు అనుమతి ఇచ్చిందని; ఈ రోజు వాళ్లావిడ ఆయనకిష్టమైన ముద్దపప్పు, నెయ్యి, ఆవకాయ, మజ్జిగపులుసు పంపిదని, ఆయన గదిలో ఫ్యాన్ పాడయిందని.. ఇలా కావలసినన్ని కబుర్లు! ఎలాగో బెయిల్ మీద విడులయింతర్వాత, ఆయనకు ఘన స్వాగతం ఏ రేంజ్లో ఉంటుందంటే - ‘శ్రీ కృష్ణపాండవీయం’ సినిమాలో రారాజు దుర్యోధనుడు మయసభకు వెళ్లినపుడు పాండవులు అరేంజ్ చేసిన లెవెల్లో ఉంటుంది. సి.నా.రె. గారి అంత గొప్పగా - ‘స్వాగతం! సుస్వాగతం! స్వాగతం కురుసార్వభౌమ!’ అని కాకపోయినా, ఆ నాయకుని అభిమానించే కవులు ఉండి ఉంటారు కదా! ఆయన మళ్లీ అధికారంలోకి వస్తే, ఏదో ఒక ‘పద్మ’ అవార్డు ఇప్పించడకపోతాడా అని సదరు కవిగారు ఆశపడే ఉంటారు. జైలుకెళ్లివచ్చిన నాయకుడు మళ్లీ ఎన్నికల్లో విజయదుందుభి మోగిస్తాడు.
అందుకేనేమో, ప్రక్క రాష్ట్రంలో అధికారం కోల్పోయిన నాయకుడు “దమ్ముంటే నన్ను జైలుకు పంపమను చూద్దాం! నన్ను వీళ్ళు జైలుకు పంపిస్తారు, చూడండి” అంటూ అధికారంలో ఉన్నవాళ్లకు సవాలు విసురుతూ ఉంటాడు, చిరునవ్వుతో! కారాగారహాసం అంటే అదే! నాకు తెలియకడుగుతానండీ, బెయిల్ ఇవ్వడమంటే నిర్దోషి అని తీర్మానించడం కాదనుకుంటా - దానికి అంత విజయోత్సవాలెందుకో?
లార్డ్ శ్రీకృష్ణ, జైల్లో పుట్టి, బోలెడు సానుభూతిని సంపాదించుకున్నాడండోయ్! అందుకీ జైలును ‘శ్రీకృష్ణ జన్మస్థానం’ అంటారని మీకు తెలుసని నాకు తెలుసు. ఇది ఇప్పటికీ ‘మధుర’ అనే ఊర్లో ఉంది. దీన్ని ‘గర్భగృహ’ అంటారు. క్రమంగా ఇది అందమైన మందిరంగా రూపుదిద్దుకుంది. మధురా నగరం యమునానది ఒడ్డున ఉంటుంది. ఎక్కడ పుట్టినా దేవుడు దేవుడే కదండి! నా అనుమానం ఏమిటంటే, (నాకన్నీ అనుమానాలే! ఎందుకంటే ‘సంశయాత్మా వినశ్యతి’ అని శ్రీకృష్ణుడే చెప్పాడు నాకు. నాకంటే డైరెక్ట్గా నాకు కాదనుకోండి, అర్జునికో ఎవరికో మరి, చెబుతుంటే విన్నా. ‘అప్పుడు నీవెక్కడున్నావు? మా చెవిలో కాలీఫ్లవర్ పెట్టొద్దు’ అంటున్నారా? ఏం, చాగంటాయన చెబితే విన్నా. సరేనా?) జైలుకు వెళ్లివచ్చి, అధికారంలోకి వచ్చినవారో, వారి వీరాభిమానులో, వారు ఉండిన జైలుగదిని సుందర స్మారకచిహ్నంగా మారుస్తారేమోనని! మారిస్తే మార్చనీ, నీ సొమ్మేం పోయిందీ అంటారా! సరే.

గొప్ప గొప్ప రచనలన్నీ జైల్లోనే రాశారటండోయ్. అత్యంత ప్రసిద్ధిగాంచిన ‘డాన్ క్విగ్జోట్’ నవలను ఆ రచయిత సేర్వాంటేస్ (Cervantes), స్పెయిన్ లోని జైల్లో వ్రాశారు. అప్పు కట్టలేదని ఆయన్ను జైల్లో పెట్టారట. మార్టిన్ లూథర్ కింగ్ జూనియర్, అనుమతి లేకుండా నిరసన తెలియచేసినందుకు గాను జైలుకు వెళ్లాడు. అక్కడ ఆయన ‘ది లెటర్ ఫ్రం బర్మింగ్హామ్ జైల్’ (The Letter from Birmingham Jail) అన్న గొప్ప పుస్తకం రాశాడు, ప్రజా హక్కుల రక్షణపై. పూణే లోని యెరవాడ జైల్లో ఉన్నపుడే కదా, మహాత్మాగాంధీ, తన స్వీయచరిత్ర ‘మై ఎక్స్పెరిమెంట్స్ విత్ ట్రూత్’ వ్రాశారు! ఇలాంటి వాటిని ‘జైలు సాహిత్యం’ అంటారు (ట). జాన్ బన్యన్ వ్యాసిన ‘ది పిల్గ్రిమ్స్ ప్రోగ్రెస్’ జైలు రచనే. నెపోలియన్, సెయింట్ హెలీనా ద్వీపం జైలు నుండి రాసిన మెమోయిర్ (Memoir) అప్పట్లో వేడి వేడి పకోడీల్లాగా అమ్ముడుపోయిందట. నెహ్రూ గారు 1930, 1933లలో జైల్లోనుండి వ్రాసిన ఉత్తరాలు ‘గ్లింప్లెస్ ఆఫ్ వరల్డ్ హిస్టరీ’గా పేరుపొందాయి. మరి సమకాలీన, అదేనండీ బాబూ, మన కాలీన నాయకులు జైళ్లలో ఉన్నపుడు పెద్దగా పుస్తకాలు రాసినట్లు కనబడదు. అలా ఏవైనా ఉంటే చెబుదురు, ప్లీజ్! ‘ద్వీపాంతరవాస శిక్ష’ విధిస్తే, బ్రిటీష్ వారు అండమాన్ లోని ‘కాలాపానీ’ అన్న భయంకర కారాగారానికి స్వాతంత్య్ర వీరులను పంపేవారు. దాన్ని ‘సెల్యులార్ జెయిల్’ అంటారు అందులో చిత్రహింసలు, బలవంతపు చాకిరీ, మరణానికి దారితీసే పరిస్థితులుండేవట. వినాయక్ సావర్కార్, యోగేంద్ర శుక్లా, లాంటి గొప్పవారు ఆ జైల్లో మగ్గారు. భగత్ సింగ్ కూడా లాహోరు కుట్ర కేసులో ఆ జైలులో ఉన్నారు.
అమెరికా లోని అత్యంత భయంకరమైన జైలు ‘గ్వాంటనామో బే’. అక్రమ వలసదారులను 30 వేలమందిని అందులోకి కుక్కేందుకు ట్రంప్ సిద్ధంగా ఉన్నాడట. అయినా, మీరూ నేనూ జైలుకెళ్తే ఏమొస్తుందండీ? “ఏ జైలు కెళ్ళినా ఏమున్నది గర్వకారణం, చిప్పకూడు తప్ప!” అని పాడుకుంటాం మహా అయితే! ‘కారాగారహాస యోగం’ పట్టాలంటే ఒక స్థాయి ఉండాలి బ్రదర్! అప్పుడే జైలుకు నవ్వుతూ వెళతారు, తిరిగి వచ్చి చరిత్ర సృష్టిస్తారు. పుస్తకాలవీ రాయరయితే! అదన్నమాట!